Interview met Annely Kesseleer over ‘Het huis voor ongewenste meisjes’ van Joanna Goodman

In deze blog het tweede interview over een van de leesexemplaren. Dit keer interviewde ik Annely Kesseleer, mijn collega media coach.

Hi Annely, kun je iets over jezelf vertellen?

Vanaf december werk ik als mediacoach bij Bieb 040 (locatie Witte Dame). Dit is een nieuwe functie die ik samen met mijn collega’s nog aan het invullen ben. Mijn focus ligt op de jeugdafdeling en ik kijk met name waar de behoeftes van onze bezoekers liggen. Deze probeer ik te vertalen in een aantrekkelijk aanbod op de afdeling. Dat vind ik heel leuk om te doen en ik word blij van alle inspirerende mensen waar ik mee mag werken. Ook verwonder ik me nog steeds over de hoeveelheid bezoekers die wij hebben en het enthousiasme waarmee gelezen wordt.

Annely

Lees je veel?

Ja, heel veel. Dat heb ik van mijn moeder meegekregen. Ik heb een vrij brede smaak, afhankelijk van mijn bui. Het meest houd ik van Scandinavische thrillers of historische romans. Maar ik lees ook graag fantasieboeken. Het is prachtig om te zien hoe schrijvers een compleet andere wereld kunnen creëren. Daarnaast lees ik boeken over onderwerpen zoals mindfulness, minimalisme of hoe de wereld nu is en wat we beter zouden kunnen doen. Ik wissel fictie en non fictie graag af.

Hoe kies jij een boek?

Doordat ik vaak in de bieb ben, krijg ik veel inspiratie. Dan loop ik rond en kijk ik wat ik leuk vind. In tijdschriften of op bol.com lees ik recensies. Ik zoek ook veel op internet naar nieuwe titels van mijn favoriete schrijvers. Verder vraag ik collega’s wat zij aanraden.

 

hvomAnnely las ‘Het huis voor ongewenste meisjes’ geschreven door Joanna Goodman. Dit boek verscheen op 9 april 2019 in het Nederlands. Ze deed er twee weken over om het te lezen. (Vanaf dit moment bespreken we het boek dus als je geen spoilers wilt, kun je het boek beter eerst lezen).

Het boek wordt beschreven vanuit twee hoofdpersonen. Maggie die haar dochter Elodie af moet staan en Elodie zelf, die in een weeshuis belandt.

 

Hoe heb je het huis voor ongewenste meisjes gekozen?

Eigenlijk wilde ik De ideale man lezen, maar daar kwam ik niet zo goed doorheen. Toen vertelde jij dat je Het huis voor ongewenste meisjes had gelezen en dat je er enthousiast over was. Dus zo ben ik het ook gaan lezen. Dit boek leest echt als een trein.

Wat zijn volgens jou de centrale thema’s in het boek?

Een groot thema is de strijd tussen de Fransen en Engelsen in Canada. Die konden totaal niet met elkaar overweg. Maggie mocht niet met een Franse jongen gaan, omdat haar vader Engels was. Van die strijd wist ik niks. Ik had graag nog een soort inleiding gehad waarin de situatie van die tijd wordt uitgelegd. Het kan zijn dat veel mensen dat al weten, maar ik heb gegoogeld om te weten hoe dat zat.

Natuurlijk is het andere grote thema de mishandeling van de kinderen in de weeshuizen. Ik kan me totaal niet voorstellen hoe mensen zoiets kunnen doen. Ik lees dat met heel veel ongeloof. Hoe dan? Hoe kun je dit doen?  Het schrijnende vind ik dat alles gewoon een geld –en machtskwestie is geweest. Al die kinderen werden overgeleverd aan de zorg door de kerk en ze werden niet beschermd door de overheid.

Ze werden geestelijk en lichamelijk mishandeld en totaal aan hun lot overgelaten. Een kindje van 7 jaar dat een psychiatrisch patiënt moet gaan wassen! Bovendien kregen de kinderen elke dag drugs om rustig en passief te blijven.

De scene waarin een vriendinnetje van Elodie de nonnen tegenspreekt en daarna een lobotomie krijgt, vond ik erg schokkend. Even later overlijdt dit vriendinnetje en er is niemand die haar mist.

 

Welke karakters spraken je aan?

Ja toch Maggie. Daar kon ik me het meest mee identificeren. Als moeder is het moeilijk om je voor te stellen hoe dat zou zijn wanneer je je kind niet mag houden, omdat je net in de verkeerde omstandigheden zit.

Dus door het verhaal van Maggie werd je moeder gevoel aangesproken?

Dat denk ik. Je krijgt zo’n beschermdrang. Ik moet er niet aan denken dat iemand ooit zo met mijn kinderen om zou gaan. Wat Maggie gevoeld moet hebben als ze later hoort wat er allemaal in dat weeshuis is gebeurt. Dat doet zoveel pijn. Dat vergeef je jezelf nooit. Dat voelde ik wel. En ondanks alles pakt ze dan toch haar leven weer goed op.

Het was natuurlijk ook zo dat de kerk en haar familie niet wilde dat ze een kind kreeg.

Ja uiteindelijk vond ze het wel een goede beslissing om Elodie niet zelf op te voeden. Ze was 15, dan ben je nog volop met jezelf bezig. Tegen haar moeder zei ze ook nog: ‘jij had ook het kind kunnen houden, dan was ze gewoon bij ons gebleven’. In het boek voel je ook bijna de schuldgevoelens van Maggie. Helemaal als ze daarna nog een eigen kindje krijgt, want die kan ze wel liefdevol opvoeden. Die onmacht werd goed beschreven.

 

Wat vond je van de titel?

De titel spreekt aan, alleen voor mij klopte hij niet helemaal. Door de titel zou je denken dat het boek vooral over Elodie zou gaan, maar Maggie’s leven wordt uitgebreider beschreven. Het gaat vooral over haar zoektocht naar Elodie.

Heb je een boek waar je het mee zou willen vergelijken?

Ik moest zelf denken aan Haar naam was Sarah. Zij verstopt haar boertje voor de Duitsers en ze kan niemand meer bereiken om te zorgen dat haar broertje uit de kast komt. Het niet meer kunnen vinden, de onmacht en het verdriet zijn wel vergelijkbaar. Ik las online dat ze het vergelijken met De verloren kinderen, maar die heb ik niet gelezen. Dat boek heeft wel een zelfde soort kaft.

Zou je het boek aanraden?

Ja, ik vond het verhaal mooi en heel interessant. Het is aangrijpend en gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het is geen boek wat je lekker opfleurt, maar het heeft me wel gegrepen en ik zou het mensen aanbevelen om te lezen. Je wil weten hoe het af gaat lopen. Gaan ze elkaar vinden of niet? Het heeft me niet tot tranen toe geroerd, maar je merkt wel dat de schrijfster genoeg research heeft gedaan.

 

Heel erg bedankt voor het beantwoorden van mijn vragen Annely. De volgende keer interview ik Els, onze vrijwilligers coördinator. Zij las het boek De witte raaf.

 

 

-ES

Ik ben benieuwd wat je van dit interview vond, dus deel je mening in de reacties of op Facebook of Instagram.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s