Interview met Femke Sue van Bragt over de Poolse Bokser van Eduardo Halfon

Wanneer Fanny naar de beurs gaat, komt ze altijd terug met een stapel leesexemplaren. Dit zijn boeken die nog niet uitgegeven zijn. Wij als bibliotheekmedewerkers kunnen hierdoor een aantal boeken al lezen voordat ze uitkomen. Het leek mij leuk om degenen die een van deze boeken gelezen hebben te interviewen.

Voor deze blog heb ik Femke Sue van Bragt geïnterviewd. Zij is onderdeel van ons team programmering en marketing en communicatie.

 

Hi Femke, kun je iets over jezelf vertellen?

Ik werk bij de evenementen organisatie en communicatieafdeling van de bibliotheek. Ik zorg dat alle evenementen in het ticket systeem komen, ik verstuur persberichten en ik doe alle social media van de bibliotheek. Verder leg ik contacten met externe partners om te kijken of we samen dingen kunnen organiseren. Ook maak ik draaiboeken voor de evenementen en op dit moment ben ik veel bezig met het ‘weet ik veel festival’ dat in de laatste week van de zomervakantie plaatsvindt.

Femke Sue

Lees je veel?

Ja, ik hou van lezen. Vroeger las ik echt super veel. Als ik een week op vakantie ging, nam ik acht boeken mee. Toen ik ging studeren werd het minder, omdat je dan al zoveel wetenschappelijke teksten moet lezen. Ik studeerde film- en televisiewetenschappen dus ik vond het mijn taak om bij te blijven met de nieuwste series en films. Daardoor las ik ook minder.

Hoe kies je een boek?

Ik lees de achterkant. Soms kijk ik wie de schrijver is. Ik hou van thrillers. Ik heb veel Young Adults boeken gelezen en vind deze ik soms nog leuker dan boeken voor volwassenen, omdat die vaak een zwaar onderwerp hebben.

 

Poolse bokserFemke las de Poolse bokser tijdens de heen- en terugvlucht van haar vakantie. Dit boek is geschreven door Eduardo Halfon en verscheen in het Nederlands in februari 2019. (Vanaf dit moment bespreken we het boek dus als je geen spoilers wilt, kun je het boek beter eerst lezen)

Hoe heb je de Poolse bokser uitgekozen?

Ja, dit was echt heel anders dan wat ik normaal gesproken lees. Ik had de achterkant gelezen van de leesexemplaren en online gekeken wat erover gezegd werd. De Poolse Bokser vond ik interessant, omdat het vertaald is uit het Spaans en ik heb affiniteit met de Spaanse taal. Het speelt zich af in Guatemala en dat is het land waar ik wel zou willen wonen. In het begin had ik nog niet precies door dat het daar zo over ging, maar daardoor vond ik het boek uiteindelijk wel cool.

Wat is de rol van Guatemala in het boek?

Het boek speelt zich daar af. De schrijver speelt de hoofdrol in het boek. Dat had ik pas halverwege het boek door. De hoofdpersoon en de schrijver heten allebei Eduardo en zijn naam wordt veel gebruikt. Verder wordt er veel gerefereerd naar zijn afkomst. Ik weet alleen niet of de dingen die in het boek gebeuren ook echt de dingen zijn waar hij in zijn leven mee heeft geworsteld of dat het allemaal fictie is. Het komt wel heel erg echt over, omdat hij veel dingen herhaalt en het lijkt alsof hij vanuit zijn herinnering schrijft.

 

Hoe vind je het dat het niet duidelijk is of het waargebeurd of fictie is?

Het maakt me niet uit. Ik vind het wel leuk dat de grens vaag is. Ik vond het alleen lastig dat geen enkel verhaal echt afgemaakt wordt. Soms denk je dat je het kunt invullen, maar dan heb je ook weer geen idee. Het zijn mooie verhalen en het boek heeft veel anekdotes, maar het feit is dat je met vragen blijft zitten. Zodra je dicht bij het antwoord komt, is het hoofdstuk afgelopen en dat vind ik best frustrerend.

Is het wel een samenhangend verhaal of zijn het losse verhalen?

Het zijn losse verhalen, maar ze zijn wel met elkaar verweven. Hij refereert naar dingen die vaak pas later in het boek aan bod komen. De volgorde is helemaal niet chronologisch.

Het boek begint bijvoorbeeld met dat hij op een conferentie is, alleen vijf hoofdstukken later wordt pas uitgelegd hoe hij is uitgenodigd voor die conferentie. Dan ziet hij een bekende op die conferentie en drie hoofdstukken later wordt uitgelegd hoe hij deze persoon ooit heeft ontmoet.

Het boek is dus niet chronologisch verteld, maar vind je het wel logisch dat de hoofdstukken zo zijn ingedeeld? Of kun je overal beginnen?

Je kunt overal beginnen, denk ik. Je kunt opnieuw beginnen met lezen en dan lees je het weer heel anders. Misschien dat je dan de verbanden al beter begrijpt. Het zou best interessant zijn als je halverwege zou beginnen.

 

Vond je het makkelijk te lezen?

Ja, het is best vlot geschreven. Ik lees sowieso extreem snel en soms vond ik passages wel zo lang en vol herhaling dat ik daar snel overheen las.

Wat vind je van de titel?

Er is een verhaal dat letterlijk de Poolse bokser heet. Dat gaat vooral over de opa van de hoofdpersoon. Het staat symbool voor het feit dat hij opzoek is naar antwoorden. Het is een van de belangrijkste verhalen in het boek. Dus ik denk dat hij daarom daarvoor deze titel gekozen heeft.

Eduardo’s opa was gevangengenomen in Auschwitz en daar in gesprek geraakt met een Poolse bokser. Die bokser had hem de antwoorden gegeven waardoor hij zou overleven in het kamp. Zijn opa doet exact wat de Poolse bokser heeft gezegd, alleen wordt er nooit verteld wat die bokser precies heeft gezegd. Er wordt super uitvoerig beschreven hoe karakters eruit zien en wat ze doen, hoe ze bewegen en waar ze van hielden. Maar de belangrijke dingen, voor mijn gevoel, laat de schrijver vaag.

Denk je dat het vaag houden een metafoor is voor iets?

Bijvoorbeeld dat mensen die zoiets ergs als Auschwitz meegemaakt hebben juist niet over de erge gebeurtenissen willen praten, maar daarom alle banale dingen heel uitgebreid beschrijven?

Ja, maar het gaat ook over zoeken naar jezelf. Hij wil weten waar hij vandaan komt en wat zijn roots zijn. Misschien omdat hij zelf ook niet weet wat er gebeurd is, laat hij het voor ons ook in het midden.

Zijn er nog meer thema’s in het boek?

Ik denk dat een van de centrale thema’s in het boek is dat als je zoveel verschillende nationaliteiten hebt, je eigenlijk nergens echt bij hoort. Je voelt je nergens echt thuis.

De hoofdpersoon gaat naar super veel landen om met mensen te praten of hij gaat naar een congres of naar een bruiloft. Daar gaat hij opzoek naar antwoorden, maar die krijgt hij dan niet. Of misschien wel, maar wij krijgen ze niet.

 

Wat vond je van de karakters?

Hij beschrijft personen super uitgebreid. Alle karakters hebben iets bijzonders en hele specifieke eigenschappen.

Wat bedoel je daarmee?

De hoofdpersoon rookte bijvoorbeeld altijd, letterlijk. Hij stak een sigaret op, sigaret, sigaret, sigaret. Net teveel. Een ander voorbeeld was een vriendin die haar orgasmes tekende. Hij beschrijft hoe zij dat deed: ‘en dit keer tekende ze lijnen, die de bomen in gingen en dan was er een hoogtepunt’. Dan denk je echt: hoe kom je hierop? Ik vraag me echt af is dit verzonnen of is er echt een vrouw die dit heeft gedaan? Hij beschrijft het op zo’n grappige manier.

Wat ik wel een cool hoofdstuk vond, ging over een vriend van hem die ansichtkaarten stuurde van waar hij was, alleen zei hij nooit letterlijk waar precies. Elke week kwamen er twee ansichtkaarten die de hoofdpersoon verzamelde. Op een gegeven moment kwamen er geen ansichtkaarten meer en dan gaat Eduardo opzoek naar z’n vriend waardoor hij op allerlei gekke locaties komt.

 

Is er een boek of serie waar je het mee zou kunnen vergelijken?

Mm goede vraag…

Of misschien juist het tegenovergestelde?

Het is echt wel literair en daar heb ik nog niet zoveel van gelezen. Dus wat dat betreft vond ik het wel interessant. Volgens mij is de schrijver ook expres aan het experimenteren met de grenzen van hoe je een verhaal kunt schrijven. Het doet me denken aan een film als Love Actually of Valentine’s Day, waarin je acht verschillende verhaallijnen hebt, die uiteindelijk toch allemaal met elkaar verbonden zijn.

 

Zou je het boek aanraden?

Ik denk niet dat mijn vrienden dit per se een leuk boek vinden. Al had een vriendin van me wel een stuk gelezen. Ze vond het gekkig maar ook boeiend. Ik zou het aanraden aan mensen die van levensverhalen houden.

 

Heel erg bedankt voor het beantwoorden van mijn vragen Femke. Dit weekend stond er een recensie in de Volkskrant over dit boek. De volgende keer interview ik Annely die het boek ‘De ideale man’ heeft gelezen . Dit boek is geschreven door Mathilde Hoekstra en kwam op 15 maart 2019 uit.

 

-ES

Ik ben benieuwd wat je van dit interview vond, dus deel je mening in de reacties of op Facebook of Instagram.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s